Z wzoru robimy geometrię DXF, którą twój CAM przesunie
Zamknięte kontury, które Fusion 360 wczytuje jako szkic na płaszczyźnie.
Konwersja i podgląd bez konta. Pobieranie też jest darmowe — wystarczy logowanie Google. Bez karty, bez abonamentu.
01 · 3 kolorów · 215 węzłów
Jak to działa
- Wgraj płaski wzór w formacie PNG, JPEG, WEBP, BMP, GIF lub AVIF, jeden obraz na konwersję.
- Ustaw kolory na 2 dla prostego profilu cięcia albo na 3 do 4, gdy część potrzebuje jeszcze warstwy grawerowania.
- Zostaw układanie kształtów na wycięciach, zaznacz DXF i wpisz szerokość oraz wysokość w milimetrach.
- Obejrzyj podgląd, a potem zaloguj się przez Google (za darmo), żeby pobrać DXF.
- Zaimportuj plik — jednostkę, milimetry, podaje sam —, połącz kontury w łańcuchy i zastosuj w CAM przesunięcie na narzędzie.
Wszystko, co robi wrzeciono, zaczyna się krok za tym plikiem. DXF, który zabierasz, nie jest ścieżką narzędzia, tylko szkicem, który program CAM czyta, zanim obliczy, dokąd pojedzie frez. Fusion 360, VCarve i Carbide Create działają tak samo: geometria wchodzi, wybierasz kontur, a oprogramowanie przesuwa go o pół średnicy narzędzia, żeby ustalić, po której stronie linii pojedzie frez.
Gdy geometria jest poprawna, reszta to zwykła praca w warsztacie.
Ten krok przesunięcia wymaga zamknięcia. Operacja profilowa potrzebuje pętli wracającej do własnego początku, zanim odróżni wnętrze od zewnętrza, a zamknięcie wynika tu z samej metody: tracer mierzy granice między obszarami koloru, a granica obszaru zamyka się sama. Zapisywane są jako obiekty LWPOLYLINE tam, gdzie krawędź biegnie prosto, i jako otwarte obiekty SPLINE trzeciego stopnia tam, gdzie się wygina, w DXF R2010 (AC1024) — z nagłówkiem, który Fusion 360 i FreeCAD czytają bezpośrednio.
Jedno rozróżnienie warto znać przed pierwszym zleceniem, bo zaskakuje przy grawerowaniu. Trasowany kontur to krawędź kształtu, nigdy linia przez jego środek. Wytrasuj literę, a dostaniesz jej obrys — dwie granice wokół każdej kreski — a nie jedną ścieżkę biegnącą środkiem.
Co naprawdę się dzieje
- Raster 6×6 · 8 px · PNG 77 B
- 6 węzłów · 1 ścieżka
- SVG 91 B · wektor, nie piksele
Jak Fusion 360 czyta ten DXF, warstwa po warstwie
„Insert DXF" pyta o płaszczyznę i jednostkę
Insert DXF w Fusion wprowadza DXF do bieżącego projektu: wybierasz płaską powierzchnię pod szkic, początek DXF ląduje w początku szkicu, a okno ma pole jednostki, według której import jest skalowany. Współrzędne są tu w skali milimetrowej, a nagłówek wyjaśnia to przez $INSUNITS = 4; zostaw pole na milimetrach, a szyld 300 mm zostanie naszkicowany na 300 mm szerokości.
Jeden szkic na warstwę FILL_ albo wszystko w jednym
To samo okno zna tryb wstawiania: wszystkie wybrane warstwy w jeden szkic albo jeden szkic na warstwę. Tu liczba kolorów się opłaca. Przy 3 lub 4 kolorach granica cięcia i szczegół grawerowany leżą na osobnych warstwach FILL_; ze szkicem na warstwę dostajesz operację profilową na jednej i kieszeń albo grawer na drugiej, bez ręcznego wybierania konturów.
„Insert SVG" wkłada wszystko do jednego szkicu
Insert SVG w Fusion wprowadza SVG do aktywnego szkicu, wyśrodkowany na początku szkicu, z uchwytami do pozycji, obrotu, odbicia i skali. SVG stąd niesie szerokość w milimetrach i grupuje według koloru, ale ląduje w jednym szkicu; podział na cięcie i grawer, który zbudowałeś kolorami, trzeba więc wybrać na nowo. Do zlecenia frezarskiego krótszą drogą jest DXF.
Wybór liczby kolorów
Przy pracy na frezarce i ploterze portalowym ten konwerter najwięcej daje na materiale rysunkowym: szyld firmowy, którego napis istnieje wyłącznie jako PNG od klienta, wzór intarsji, tabliczka znamionowa maszyny, motyw narysowany w programie do malowania. Zadanie jest zawsze to samo — ktoś ma piksele, a oprogramowanie CAM chce krzywych.
Trzeba powiedzieć wprost, gdzie ten tok się kończy. Wytrasuj zdjęcie, a kontury wrócą organicznie pofalowane, podążając za każdą krawędzią cienia, każdym artefaktem kompresji i każdym punktem szumu matrycy. Są poprawne geometrycznie i źle się frezują: obliczenie przesunięcia sobie z nimi poradzi, ale frez przez całe zlecenie wykonuje setki drobnych zmian kierunku, powierzchnia na tym cierpi, a czas obróbki rośnie. Twarde krawędzie — logotypy, napisy szyldowe, szablony, rysowane kształty — rozpadają się za to na długie, gładkie odcinki, czyli geometrię, którą maszyna lubi.
Traktuj to więc jako sposób na odzyskanie wzorów, a nie inżynierię wsteczną sfotografowanego elementu. Plik zawiera zmierzoną geometrię i nic więcej — żadnego wymiarowania, więzów ani historii konstrukcji; jeśli część ma do czegoś pasować, sprawdź ją po imporcie względem własnego wzorca.
Cztery rzeczy, do których plik jest zabierany
- Logo i web Ścieżki SVG, które rysuje przeglądarka, a projektant edytuje.
- Cięcie · CNC · laser Kontury DXF, po których maszyna może prowadzić narzędzie.
- Przygotowanie do druku EPS do pliku, o który prosi drukarnia.
- Skalowanie Krzywe zamiast siatki pikseli, więc krawędź pozostaje krawędzią.
Cięcie i grawerowanie
Ustawienia, które polecamy
Liczba kolorów jest zarazem sterowaniem warstwami. Przy 2 dostajesz zamknięty kontur dla każdej wyspy na jednej warstwie geometrii — wszystko, czego wymaga prosty profil. Przy 3 albo 4 granica cięcia i grawerowany szczegół lądują na osobnych warstwach o nazwie FILL_ plus wartość szesnastkowa koloru, więc przypisujesz narzędzie warstwie, zamiast wybierać kontury ręcznie. Suwak sięga 64; powyżej około sześciu robisz sobie tylko pracę przy frezarce.
Układanie kształtów: wycięcia. Otwory przychodzą jako osobne pętle zagnieżdżone w profilu, który je otacza — dzięki temu procedura przesunięcia w ogóle potrafi pracować wewnątrz otworu, a nie wokół niego. Układanie „stacked" dzieli krawędzie między sąsiadami, a wspólna krawędź zamienia się w podwójny przejazd. Grupowanie nigdy nie dociera do zapisu DXF, styl rysowania tak: Wypełnione i Kontury dają te same zamknięte kontury, a Krawędzie dają każdą wspólną granicę raz, jako otwartą ścieżkę na warstwach EDGE_. Do toru z przesunięciem zostań przy zamkniętych konturach.
Wypełnij oba pola milimetrowe. To, co wpiszesz, jest stosowane do DXF i stanowi pewny sposób ustalenia rozmiaru fizycznego, bo wszystko powyżej 1,5 megapiksela jest przed trasowaniem pomniejszane. Przy pustym polu skala wynika z siatki pikseli według 96 px = 25,4 mm. Współrzędne są w skali milimetrowej, a nagłówek zapisuje to jako $INSUNITS = 4; nakładka CAM, która czyta tę zmienną, otworzy szkic w milimetrach, a ta, która ją ignoruje i przyjmuje cale, wprowadzi rysunek 25,4 raza za duży — i to właśnie to ustawienie trzeba poprawić.
Pytania
Czy mój import CAM przyjmie krzywe SPLINE, czy chce polilinii?
W pliku jest jedno i drugie: LWPOLYLINE dla odcinków prostych, otwarte SPLINE trzeciego stopnia dla krzywych. Obsługa splajnów różni się między importerami mocniej niż obsługa polilinii, a niektóre starsze importery CAM lepiej radzą sobie z polilinią — warto zrobić plik próbny, zanim zaryzykujesz płytę. Większość interfejsów CAD potrafi przybliżyć splajn polilinią, jeśli twój tego potrzebuje.
Czy DXF zawiera ścieżkę narzędzia?
Nie, to jej wejście. Wychodzi geometria w skali milimetrowej; średnica narzędzia, strona przesunięcia, głębokość na przejście, dojazdy, mostki i posuwy zostają w twoim programie CAM. DXF jest szkicem, na którym buduje się tę operację.
Chcę grawerować napis w V. Czy trasowany obrys to właściwe wejście?
Do grawerowania w V tak: ono pracuje na ograniczonych obszarach i wybiera materiał pomiędzy, więc obrys każdej litery to dokładnie to, czego się oczekuje. Rowek ryty jedną linią przez środek kreski wymaga linii środkowej, a trasowanie jej nie da — mierzy krawędź między dwoma kolorami, więc kreska wraca jako dwie krawędzie. Grawerowanie jednoliniowe się rysuje, nie wektoryzuje.
Mój trasowany kontur jest pełen drobnych fal.
Najczęściej winna jest wzór, a nie błąd: materiał fotograficzny i miękko skalowane motywy niosą szczegóły krawędzi, za którymi podąża tracer. Przekonwertuj jeszcze raz z 2 kolorami, żeby silnik szukał jednej granicy zamiast stosu pasów tonalnych; to, co wtedy zostanie, siedzi już w samym wzorze.
Jakie są limity i ile to kosztuje?
Jeden obraz na konwersję, do 25 MB i 40 megapikseli. Konwersja prostego logo zwykle kończy się szybko; szczegółowe rysunki i zdjęcia mogą zająć kilka minut. Każda konwersja ma limit 300 sekund; jeśli nie zdąży się w nim zakończyć, konwerter o tym informuje i proponuje mniejszy obraz. Za darmo i bez znaku wodnego: najpierw oglądasz podgląd, a pobranie odblokowuje bezpłatne logowanie przez Google. Bez logowania masz 10 konwersji na godzinę, po zalogowaniu 60 na godzinę i 300 dziennie. Linki do pobrania wygasają po 1 godzinie, a wgrane i wygenerowane pliki usuwa automatyczna reguła kasowania po 1 dniu.