Rasterless

Wektoryzacja obrazu: kształty, które skalujesz i edytujesz

Obraz rastrowy zapisany jako kształty, w formacie pod następny program.

Konwersja i podgląd bez konta. Pobieranie też jest darmowe — wystarczy logowanie Google. Bez karty, bez abonamentu.

Przykłady
ŹRÓDŁO WEKTOR Cieniowana odznaka przed i po trasowaniu: wgrany PNG z jednej strony, wektor z drugiej, gdzie każdy ton stał się zamkniętym konturem. — obraz źródłowy
Cieniowana odznaka przed i po trasowaniu: wgrany PNG z jednej strony, wektor z drugiej, gdzie każdy ton stał się zamkniętym konturem. — wynik wektorowy

01 · 5 kolorów · 193 węzłów

Jak to działa

  1. Wybierz jeden plik (PNG, JPEG, WEBP, BMP, GIF lub AVIF), do 25 MB i 40 megapikseli.
  2. Ustaw liczbę kolorów od 2 do 64: niską dla płaskich znaków i linii cięcia, wyższą dla grafiki z cieniowaniem.
  3. Zaznacz potrzebne wyjścia (SVG, PDF, EPS, DXF, PNG) i dopisz szerokość oraz wysokość w milimetrach, jeśli element ma rozmiar fizyczny.
  4. Porównaj podgląd z oryginałem. Jeśli kształty się zlały albo rozpadły na drobne części, zmień liczbę kolorów.
  5. Zaloguj się przez Google (za darmo), żeby pobrać pliki; przy więcej niż jednym formacie dostaniesz je razem w archiwum ZIP.

Wektor to mniej typ pliku, a bardziej sposób opisu obrazu. Zdjęcie albo PNG to siatka kolorowych kwadratów zmierzonych w ustalonej gęstości. Gdy powiększysz je ponad tę gęstość, program musi zmyślić pomiary, których nikt nie wykonał.

Wektor przechowuje ten sam obraz jako listę kształtów: każdy obszar koloru opisuje jego kontur, a kontur to garść współrzędnych z uchwytami krzywych pomiędzy nimi. Stąd biorą się trzy konsekwencje, dla których ciągle słyszysz „wyślij to jako wektor". Rysunek przelicza się na dowolny rozmiar ekranu lub kartki. Każdy narożnik to węzeł, który możesz przesunąć, przekolorować albo skasować. A ploter i laser prowadzą głowicę po ścieżce, zamiast interpretować zdjęcie linii.

Ta strona robi to z plikiem PNG, JPEG, WEBP, BMP, GIF lub AVIF i oddaje wynik w pojemniku, jakiego oczekuje kolejny program: SVG, PDF, EPS, DXF albo PNG narysowany od nowa z gotowych kształtów. Geometria jest budowana raz, a każdy zapis serializuje te same kształty, więc inny format nie oznacza innego trasowania, tylko te same kontury wypowiedziane w innym języku.

Samo trasowanie to segmentacja kolorów, jawny model wygładzania krawędzi i dopasowanie krzywych. Do tego dochodzi uczenie maszynowe (AI) na naszych własnych serwerach. Ten sam obraz przy tych samych ustawieniach daje ten sam wynik: przewidywalny, a nie pomysłowy. Płaska grafika, jak logo, odznaka, naklejka, szablon czy rysunek kreskowy, wychodzi czysto. Cieniowanie fotograficzne nie ma konturów, więc przychodzi jako wiele małych płaskich plam.

Co naprawdę się dzieje

Co naprawdę się dzieje
  • Raster 6×6 · 8 px · PNG 77 B
  • 6 węzłów · 1 ścieżka
  • SVG 91 B · wektor, nie piksele

Co przeżywa drogę od obrazu do wektora, a co nie

Ostre krawędzie przechodzą, gradienty dzielą się na pasy

Krzywa pojawia się wszędzie tam, gdzie jeden płaski kolor styka się z drugim. Logo, odznaka czy rysunek kreskowy składają się z takich styków, więc przechodzą prawie w całości. Gradient styków nie ma, więc segmentacja musi je wymyślić: łagodne przejście zamienia się w schody z płaskich pasów, tylu, na ile pozwala liczba kolorów. Podgląd pokazuje to przed jakimkolwiek pobraniem.

Wektor nigdy nie jest ostrzejszy od obrazu

Każda krzywa jest dopasowana do granicy, którą opisują piksele. Model wygładzania czyta dwupikselowy pas wzdłuż krawędzi i kładzie kontur tam, gdzie ten pas przekracza połowę, co pozwala ustalić położenie dokładniej niż co do piksela. Narożnika, którego obraz nigdy nie rozdzielił, nie odzyska. Ikona o szerokości 200 px trasuje się do konturu z fasetami, eksport o szerokości 1000 px do gładkiego.

Wcześniejsze powiększanie niewiele daje

Obrazy powyżej 1,5 megapiksela są przed trasowaniem pomniejszane, więc powiększenie małego obrazka w edytorze wręcz dostarcza trasowaniu te same miękkie krawędzie, tylko z większą liczbą pikseli. Brakujący szczegół nadal brakuje. Wynik steruje liczbą kolorów, która rozstrzyga, na ile obszarów obraz zostanie pocięty. Tam warto włożyć wysiłek, oraz w znalezienie największego czystego oryginału, jaki masz.

Trasowany obraz to punkt wyjścia do sprzątania

Spodziewaj się otwarcia wyniku w edytorze, zanim pójdzie dalej. Typowa praca to skasowanie kształtu tła, scalenie drobnego paska po artefakcie kompresji i przesunięcie węzła, żeby wyprostować narożnik. Wycięcia czynią to bezpiecznym, bo żaden obszar nie leży na drugim, więc usunięcie kształtu zostawia czystą dziurę, a nie odsłania pełnej figury ukrytej pod spodem w ułożeniu stacked.

Wybór liczby kolorów

Zwykle trafiasz tu, bo ktoś inny odrzucił twój plik. Drukarnia chce wektora, bo jej proces powiększy znak do szerokości witryny sklepowej, a PNG o szerokości 600 px tej drogi nie przetrwa. Operator lasera albo folii plotowanej chce go, bo maszyna prowadzi głowicę po ścieżce i nie wykona obrazu linii. Kolega z działu marketingu chce go, bo musi zmienić barwę jednego elementu bez przemalowywania pikseli dookoła.

Druga częsta sytuacja to ratowanie: projekt źródłowy przepadł, autor zmienił pracę, a ostatnią zachowaną kopią jest JPEG wyjęty ze starej faktury. Trasowanie nie przywróci węzłów, które rysował projektant, ale daje zamknięte, edytowalne kształty do ręcznego sprzątania, a to lepsze niż rysowanie znaku od zera.

Warto też od razu rozstrzygnąć, kiedy to się nie opłaca. Zdjęcie, które ma wisieć na ekranie w jednym rozmiarze, zyska z wektora niewiele, a skopiowana wersja będzie bardziej płaska niż oryginał. Prosty sprawdzian: jeśli człowiek narysowałby coś długopisem, trasuje się dobrze.

Cztery rzeczy, do których plik jest zabierany

Ustawienia, które polecamy

Liczba kolorów (od 2 do 64) rozstrzyga o większości wyniku. Dwa kolory dają jedną płaską sylwetkę i jeden czysty kontur, czyli to, czego potrzebuje szablon albo linia cięcia. Od ośmiu do szesnastu obejmuje paletę płaskiego logo; od dwudziestu do trzydziestu pasuje do odznak i naklejek z cieniami. Blisko 64 na zdjęciu kupujesz głównie więcej drobnych kształtów i dłuższą konwersję.

Format dobierz do kolejnej osoby albo maszyny. SVG sprawdza się w sieci, w edytorach i w większości oprogramowania tnącego. PDF to wybór dla drukarni: jedna strona z prawdziwymi krzywymi sześciennymi, a nie obraz przyklejony do arkusza. EPS służy starszym procesom druku i szyldziarstwa, które nadal o niego proszą. DXF jest dla CAD i CAM: R2010 (AC1024), same kontury, odcinki LWPOLYLINE i SPLINE trzeciego stopnia, warstwa na kolor, bez cieniowania wewnątrz. PNG nie jest wektorem, lecz czystym przerysowaniem gotowych kształtów, na przezroczystym tle w skali 1:1.

Szerokość i wysokość w milimetrach (od 1 do 5000) trafia do wszystkich czterech formatów wektorowych: SVG i DXF są zapisywane w tej skali, a ramka strony w PDF i EPS dostaje ten sam rozmiar fizyczny, więc odznaka 150 mm otwiera się jako strona 150 mm, a nie jako coś do przeskalowania na drugim końcu. DXF podaje milimetry także we własnym nagłówku, dzięki czemu program CAD nie pyta, jaką jednostkę przyjąć. Przy pustym polu SVG wraca do 96 px = 25,4 mm, a strona PDF i EPS bierze rozmiar z wymiarów w pikselach.

Styl rysowania ustala, co zostaje narysowane: fill_shapes to pełne obszary (zwykły wybór), stroke_shapes obrysowuje każdy kształt, stroke_edges zostawia same krawędzie, czego chcą plotery piórkowe. Układanie kształtów: wycięcia piszą każdy obszar tak, by nie nakładał się na sąsiadów, co jest bezpieczniejsze przy cięciu i przekolorowywaniu; stacked kładzie je jeden na drugim. Grupowanie (none, color, parent, layer) wpływa tylko na grupy w SVG.

Pytania

Czy wektor jest zawsze lepszy od PNG, które już mam?

Nie zawsze. Płaskie znaki, napisy i rysunek kreskowy zyskują. Zdjęcie, które pojawi się na ekranie w jednym rozmiarze, zyskuje niewiele, a trasowana kopia wygląda płaściej niż oryginał. Test jest prosty: jeśli człowiek narysowałby to długopisem, trasuje się dobrze.

Czy mogę potem edytować kształty?

Po to to robisz. Każdy obszar przychodzi jako zamknięta ścieżka z własnymi węzłami: wyprostujesz krzywą, usuniesz niechciany kształt albo zmienisz jeden kolor, nie ruszając reszty. DXF otwiera się w AutoCAD 2010 i nowszych, Fusion 360, LightBurnie, Inkscape i FreeCAD-zie.

Czy wyjście PNG jest wektorem?

Nie. Jest przerysowane z gotowych kształtów wektorowych z potrójnym nadpróbkowaniem, na przezroczystym tle w skali 1:1. To uporządkowany raster, przydatny, gdy chciałeś czystszego PNG, a nie edytowalnych konturów.

Czy fotografia dobrze się wektoryzuje?

Konwertuje się, ale podgląd oceń okiem: portret zamienia się w dziesiątki płaskich plam koloru, czasem w efektowny plakat, rzadko w kopię zdjęcia. Konwersja prostego logo zwykle kończy się szybko; szczegółowe rysunki i zdjęcia mogą zająć kilka minut. Każda konwersja ma limit 300 sekund; jeśli nie zdąży się w nim zakończyć, konwerter o tym informuje i proponuje mniejszy obraz.

Co mogę wgrać i co z dużymi plikami?

Jeden obraz na konwersję: PNG, JPEG, WEBP, BMP, GIF lub AVIF, do 25 MB i 40 megapikseli. Obrazy powyżej 1,5 megapiksela są przed trasowaniem pomniejszane, więc rozmiar wyniku w pikselach jest tym mniejszym rozmiarem; gdy liczy się wymiar fizyczny, użyj pola w milimetrach. Przezroczyste obszary zostają w wektorze puste, a półprzezroczyste piksele są składane na bieli.

Czego wymaga pobranie i jak długo pliki są przechowywane?

Podgląd jest otwarty dla każdego i nie ma znaku wodnego; pliki odblokowuje bezpłatne logowanie przez Google. Bez logowania masz 10 konwersji na godzinę, po zalogowaniu 60 na godzinę i 300 dziennie. Linki do pobrania wygasają po 1 godzinie, a wgrane obrazy i wygenerowane pliki usuwa automatyczna reguła kasowania po 1 dniu.

Powiązane strony