PNG na DXF: kontury, które wczyta program CAD
Zamknięte linie i krzywe w milimetrach, osobna warstwa na kolor.
Konwersja i podgląd bez konta. Pobieranie też jest darmowe — wystarczy logowanie Google. Bez karty, bez abonamentu.
01 · 3 kolorów · 233 węzłów
Jak to działa
- Wgraj swój plik (PNG, JPEG, WEBP, BMP, GIF lub AVIF). Najczyściej trasują się kontrastowe motywy na jednolitym tle; w pełni przezroczyste obszary uznajemy za leżące poza płótnem i zostają puste.
- Ustaw 2 kolory, jeśli potrzebujesz jednej linii cięcia. Dla grawerowania i cięcia na osobnych warstwach wybierz od 4 do 8. Układanie kształtów zostaw na wycięciach, żeby otwory pozostały otworami.
- Gdy część ma znany rozmiar, wpisz docelową szerokość i wysokość w milimetrach; te wartości trafiają do DXF.
- Obejrzyj podgląd, a potem zaloguj się przez Google, żeby pobrać plik .dxf.
- Zaimportuj go do LightBurna, Fusion 360, FreeCAD-a albo AutoCAD-a. Rysunek deklaruje milimetry, więc powinien wejść w prawidłowej skali.
Program do cięcia nie czyta zdjęć. Sterownik lasera, plazmy albo frezarki bramowej oczekuje współrzędnych i zamkniętych granic, z których da się zbudować tor narzędzia. Plik PNG jest siatką kolorowych kwadratów i niczego takiego nie zawiera.
Konwerter odczytuje więc siatkę, znajduje granicę między jednym kolorem a drugim i buduje ją od nowa jako geometrię rysunku: jako LWPOLYLINE tam, gdzie krawędź biegnie prosto, i jako otwarty SPLINE trzeciego stopnia tam, gdzie się zakrzywia. Obiekt IMAGE nie powstaje, więc do CAD-a nie trafia zdjęcie w ramce.
Wynik to DXF R2010 (AC1024). Otworzą go AutoCAD 2010 i nowsze, Fusion 360, LightBurn, Inkscape i FreeCAD. Każdy trasowany kolor ląduje na własnej warstwie o nazwie FILL_ i wartości hex tego koloru, więc cięcie oddzielisz od grawerowania już w oprogramowaniu maszyny. Obiekt HATCH nie jest nigdy zapisywany. Rysunek składa się z konturów, czyli z tego, co zjada tor narzędzia, i warto o tym wiedzieć, jeśli oczekiwałeś zakreskowanych pól.
Plik mówi też sam, w jakiej jednostce jest: nagłówek ustawia $INSUNITS na 4, czyli milimetry, więc importer nie musi zgadywać. Podgląd konturów zobaczysz przed pobraniem, a pobranie DXF odblokuje bezpłatne logowanie przez Google. Na wejściu przyjmujemy PNG, JPEG, WEBP, BMP, GIF lub AVIF, po jednym obrazie.
Co naprawdę się dzieje
- Raster 6×6 · 8 px · PNG 77 B
- 6 węzłów · 1 ścieżka
- SVG 91 B · wektor, nie piksele
Co zatrzymuje sterownik w DXF, a co pozwala mu jechać
Brak obiektu IMAGE, same kontury
DXF może nieść bitmapę jako obiekt IMAGE. Taki plik otwiera się, pokazuje motyw i nie ma za czym prowadzić głowicy. Ten zapis nie tworzy IMAGE: proste krawędzie stają się obiektami LWPOLYLINE, zakrzywione otwartymi SPLINE-ami trzeciego stopnia, a kontur z podglądu jest konturem, który maszyna przejedzie.
Warstwy FILL_ jako cięcie i grawer
Każdy trasowany kolor trafia na warstwę o nazwie FILL_ z wartością hex. W LightBurnie każda warstwa dostaje własną prędkość, moc i tryb pracy: czerń tniesz, szarość grawerujesz. Dwa kolory dają jedną warstwę geometrii. Nic nie jest wypełniane, bo HATCH nie jest zapisywany.
$INSUNITS = 4, żeby skala nie mijała się z 25,4
Nagłówek deklaruje milimetry. Importer, który go respektuje, wprowadza część w prawdziwym rozmiarze, zamiast przyjmować cale. Bez milimetrów obowiązuje 96 pikseli = 25,4 mm, a PNG o szerokości 512 pikseli ma około 135 mm. Po wpisaniu wymiaru współrzędne są od razu zapisane w twojej mierze. Obrazy powyżej 1,5 megapiksela zostały wcześniej pomniejszone.
Wybór liczby kolorów
PNG na DXF to zadanie z warsztatu, nie ze studia graficznego. Szukają tego ludzie, którzy tną akryl na laserze diodowym, wypalają stal plazmą, frezują szyldy na ploterze CNC, wyceniają detale z blachy albo ściągają do CAD-a logo, które przyszło w mailu jako zrzut ekranu, żeby je wreszcie wymierzyć.
O porażce takich zleceń decyduje rzecz mało efektowna i mechaniczna. Granica, która się nie domyka, więc sterownik ją pomija. Podwójne krawędzie, przez które głowica przejeżdża po tej samej linii dwa razy i ją przepala. Skala, za którą nikt nie ręczy. Dwie wady są na tyle częste, że warto je nazwać, a plik DXF może zawierać obie. Pierwsza to obiekt IMAGE: bitmapa położona w rysunku. Taki plik otwiera się, pokazuje obraz i nie daje głowicy nic do cięcia. Druga to dziesiątki tysięcy dwupunktowych odcinków LINE, które importują się bez zarzutu, a potem sterownik na każdym z nich zwalnia i głowica szarpie. Tutaj dopasowywane są długie ciągi polilinii i krzywe sześcienne, więc kontur z podglądu jest tym, który maszyna objedzie.
Cztery rzeczy, do których plik jest zabierany
- Logo i web Ścieżki SVG, które rysuje przeglądarka, a projektant edytuje.
- Cięcie · CNC · laser Kontury DXF, po których maszyna może prowadzić narzędzie.
- Przygotowanie do druku EPS do pliku, o który prosi drukarnia.
- Skalowanie Krzywe zamiast siatki pikseli, więc krawędź pozostaje krawędzią.
Cięcie i grawerowanie
Ustawienia, które polecamy
Kolory: 2. Plik do cięcia potrzebuje granicy między kształtem a tłem, a dwa kolory dają dokładnie to: jeden zamknięty kontur na wyspę i jedną warstwę w DXF. Zwiększaj liczbę tylko wtedy, gdy chcesz mieć więcej warstw: od 4 do 8 kolorów pozwala sterownikowi wygrawerować półtony w jednym przebiegu, a sylwetkę wyciąć w drugim. Wyższe wartości odcinają jednak miękki, wygładzony pas wokół krawędzi PNG jako osobny kolor, a to najczęstsza przyczyna podwójnych linii cięcia. Ręcznego pokrętła krawędzi tu nie ma; pokrętłem jest liczba kolorów, a zakres to od 2 do 64.
Układanie kształtów: wycięcia. Otwory są odejmowane od kształtu wokół nich, więc środek litery O przychodzi jako granica wewnętrzna wewnątrz zewnętrznej, a nie jako krążek z drugim krążkiem na wierzchu. Układ stacked pasuje do grafiki warstwowej, nie do cięcia. Grupowanie nie robi tu nic: porządkuje tylko grupy w SVG, a DXF i tak ma warstwę na kolor. Styl rysowania do DXF dociera: Wypełnione i Kontury dają te same zamknięte kontury, a Krawędzie dają każdą wspólną granicę raz, jako otwartą ścieżkę na warstwach EDGE_.
Rozmiar: wpisz docelową szerokość i wysokość w milimetrach (od 1 do 5000). To pole trafia do DXF i jest pewną drogą do wymiarów fizycznych. Gdy zostawisz je puste, współrzędne wynikają ze stałego przelicznika: 96 px = 25,4 mm, czyli 1 px to około 0,26 mm, a PNG o szerokości 512 px ma około 135 mm. Skoro plik niesie $INSUNITS = 4, importer, który czyta nagłówek, przyjmie oba przypadki jako milimetry. Wymiar wpisany z góry nadal daje pewność, jaką miarę dostaniesz. Obrazy powyżej 1,5 megapiksela są przed trasowaniem pomniejszane, więc przeliczenie zastępcze opiera się na zmniejszonej liczbie pikseli, nie na twoim oryginale.
Pytania
Czy to prawdziwa geometria, czy bitmapa w opakowaniu DXF?
Prawdziwa geometria. Zapis daje obiekty LWPOLYLINE dla prostych odcinków i otwarte SPLINE-y trzeciego stopnia dla krzywych; obiektu IMAGE w pliku nie ma. Każdy wierzchołek i punkt kontrolny pozostaje edytowalny, więc możesz przesunąć kontur o szerokość szczeliny cięcia, przyciąć go albo go wymierzyć.
Jakie programy go otworzą i jaka wersja DXF jest zapisywana?
To DXF R2010, format AC1024. Otwiera się w AutoCAD 2010 i nowszych, w Fusion 360, LightBurnie, Inkscape i FreeCAD-zie. Kolory przychodzą jako warstwy FILL_ z wartością hex, więc trasowanie na dwa kolory daje jedną warstwę geometrii, którą przypiszesz do operacji cięcia.
W jakiej jednostce jest rysunek i jak dostać właściwy rozmiar fizyczny?
W milimetrach, a rysunek sam to deklaruje: DXF R2010 (AC1024), `$INSUNITS` = 4, LWPOLYLINE dla prostych, SPLINE trzeciego stopnia dla krzywych, warstwa na kolor. Współrzędne są w skali milimetrowej, 96 px = 25,4 mm, więc czytnik respektujący nagłówek wczyta plik w prawdziwym rozmiarze, zamiast uznać cale i pomylić się 25,4 raza. Lepiej jeszcze wpisać szerokość i wysokość w milimetrach przed konwersją: to ustawienie jest stosowane do DXF, więc część 120 mm zostanie zapisana jako szeroka na 120 mm.
Dlaczego ścieżka cięcia wyszła jako dwie linie wokół każdego kształtu?
Przez wygładzanie krawędzi. W twoim PNG wzdłuż każdej granicy leży pas pośredniego koloru o szerokości jednego, dwóch pikseli. Przy dużej liczbie kolorów ten pas staje się osobnym wąskim obszarem z krawędzią wewnętrzną i zewnętrzną, a ploter widzi dwie linie. Skonwertuj ponownie z kolorami ustawionymi na 2 i układaniem kształtów na wycięciach.
Czemu w moim DXF nic nie jest wypełnione i co z przezroczystością?
Celowo: HATCH nie jest zapisywany, więc rysunek zawiera same kontury, a pola wypełnione nic nie znaczą dla głowicy tnącej. Jeśli potrzebujesz też wersji wypełnionej, zaznacz SVG albo PDF w tej samej konwersji. Piksele przezroczyste uznajemy za poza płótnem i zostają puste; półprzezroczyste są przed trasowaniem składane na bieli.
Jakie są limity i ile trwa konwersja?
Jeden obraz na konwersję (PNG, JPEG, WEBP, BMP, GIF lub AVIF), do 25 MB i 40 megapikseli; obrazy powyżej 1,5 megapiksela są przed trasowaniem pomniejszane. Konwersja prostego logo zwykle kończy się szybko; szczegółowe rysunki i zdjęcia mogą zająć kilka minut. Każda konwersja ma limit 300 sekund; jeśli nie zdąży się w nim zakończyć, konwerter o tym informuje i proponuje mniejszy obraz. Bez logowania masz 10 konwersji na godzinę, po zalogowaniu 60 na godzinę i 300 dziennie. Linki do pobrania wygasają po 1 godzinie, a wgrane obrazy i wygenerowane pliki usuwa automatyczna reguła kasowania po 1 dniu.