Rasterless

Een DXF die uw laser echt snijdt

Gesloten contouren op kleurlagen die LightBurn en xTool Creative Space kunnen importeren.

Omzetten en voorbeeld zonder account. Downloaden is ook gratis — alleen inloggen met Google. Geen kaart, geen abonnement.

Voorbeelden
BRON VECTOR Een vlakke badge met tintvlakken naast het getraceerde resultaat: een contour om te snijden en de tintvlakken op eigen lagen om te graveren. — bronafbeelding
Een vlakke badge met tintvlakken naast het getraceerde resultaat: een contour om te snijden en de tintvlakken op eigen lagen om te graveren. — vectorresultaat

01 · 5 kleuren · 193 knooppunten

Hoe het werkt

  1. Upload het ontwerp (PNG, JPEG, WEBP, BMP, GIF of AVIF, één afbeelding per conversie). Vlakke kleuren traceren veel schoner dan een foto.
  2. Stel het aantal kleuren in op 2 voor een rechte uitsnijding, of op 3 tot 4 als naast de snijlaag ook een graveerlaag nodig is.
  3. Vink DXF aan, laat de vormstapeling op uitsparingen staan en vul breedte en hoogte in millimeters in.
  4. Bekijk het voorbeeld en meld u dan gratis aan met Google om de DXF te downloaden.
  5. Importeer hem (de kop noemt al millimeters), zet elke FILL_-laag op een snede of een gravure en vul daar uw kerfcorrectie in.

Een laser snijdt geen afbeeldingen. Hij beweegt een kop langs een pad en zet de straal aan. Aan dat pad moeten dus twee dingen kloppen: het moet sluiten, en het moet de maat hebben waarvoor het materiaal is gekocht.

Een rasterafbeelding belooft geen van beide. Hier komt een DXF-tekening in R2010 (AC1024) terug, opgebouwd uit gesloten contouren: LWPOLYLINE voor de rechte stukken, SPLINE van de derde graad voor de bochten. AutoCAD 2010 en nieuwer, Fusion 360, LightBurn, Inkscape en FreeCAD openen hem rechtstreeks.

Kleur is de belangrijkste hefboom, want daarmee houdt u snijden en branden uit elkaar. Elke kleur die de tracer bewaart, wordt een eigen laag met de naam FILL_ plus de hexwaarde van die kleur, en lagen zijn waar lasersoftware haar bewerkingen aan ophangt. In LightBurn komt elke laag als eigen item binnen, dat u op een lijnsnede of een vulling zet. RDWorks geeft snelheid en vermogen per laag.

De maat is de andere helft, en precies daar ging het in vroege pogingen mis en eindigde het in afval. De kop van het bestand noemt zelf de eenheid: $INSUNITS = 4, millimeters. De geometrie staat in die schaal, en een importer die de kop leest valt niet terug op zijn eigen gewoonte en maakt het onderdeel dus niet 25,4 keer te groot. Vul daarnaast breedte en hoogte in de millimetervelden in. Die bereiken de DXF-schrijver, dus een badge van 120 mm wordt ook 120 mm breed geschreven.

Wat er echt gebeurt

Wat er echt gebeurt
  • Raster 6×6 · 8 px · PNG 77 B
  • 6 knooppunten · 1 pad
  • SVG 91 B · vector, geen pixels

Welke lasersoftware deze DXF opent en welke liever de SVG wil

LightBurn importeert DXF, SVG, PDF en HPGL

De importlijst van LightBurn loopt van Illustrator via SVG, DXF en PDF tot PLT/HPGL, plus PNG en JPG als afbeeldingen. De DXF van hier komt als gesloten vormen binnen, elke FILL_-laag apart, klaar voor een lijnsnede of vulling. De handleiding van LightBurn eist dat tekst in geïmporteerde vectoren al als pad voorligt. Hier is dat nooit een punt, want de tracer schrijft contouren en sluit geen lettertype in.

xTool D1, S1 en P2: XCS leest DXF rechtstreeks

xTool Creative Space noemt SVG, DXF, PNG en JPG onder de importformaten, dus de DXF kunt u ongewijzigd in XCS laden. Stuurt u de lasersnijder liever aan vanuit LightBurn, dan ondersteunt LightBurn de D1, D1 Pro en S1 native. Ook de P2 draait vanuit LightBurn, waarbij xTool aantekent dat camera, autofocus en positionering daar niet worden ondersteund.

LaserGRBL neemt raster of SVG, vink dus ook SVG aan

De documentatie van LaserGRBL noemt G-code en rasterafbeeldingen als wat het opent. De SVG-ondersteuning wordt omschreven als vroeg stadium en afgestemd op de uitvoer van Inkscape; DXF staat niet op de lijst. Voor een GRBL-diodemachine vinkt u naast DXF ook SVG aan en zet u de tekenstijl op vormen omranden. Volgens de LaserGRBL-FAQ wordt het vullen van vormen niet ondersteund en worden alleen kaders gevolgd, dus een SVG met contouren is het bestand dat het leest zoals bedoeld.

Glowforge: SVG of PDF snijdt, DXF hangt aan Premium

De pagina met bestandstypen van Glowforge is duidelijk: de app ondersteunt JPG, PNG, SVG en PDF, DXF voor Premium-leden, en alleen SVG of PDF dragen zowel snijden als graveren. Wie een Glowforge heeft, vinkt bij de DXF daarom ook SVG of PDF aan: dezelfde contouren, dezelfde maat in millimeters, want de breedte en hoogte die u invult bereiken alle vier de vectorformaten. Tussen bestand en bed staat geen abonnement.

Het aantal kleuren kiezen

Wie dit nodig heeft, staat bij een diode- of CO2-laser waarop al 3 mm acryl ligt, en het ontwerp is als bitmap binnengekomen: het logo van een klant, een badge die vlak uit een tekenprogramma is geëxporteerd, een gefotografeerd papieren sjabloon.

Drie dingen verklaren het grootste deel van het verspilde plaatmateriaal. Het onderdeel komt in de verkeerde schaal uit de machine, omdat er nooit een eindmaat is opgegeven en de tekening het pixelraster volgde. Dezelfde rand wordt tweemaal gesneden, een fractie van een millimeter uit elkaar, omdat een zachte, afgevlakte rand als band met twee zijden is gevectoriseerd. Of iets wat gearceerd had moeten worden, belandt op de snijlaag en de kop gaat er dwars doorheen.

En eerlijk gezegd: deze contouren worden met geometrisch traceren, gecombineerd met machine learning (AI), uit pixels gemeten (kleursegmentatie, een uitgesproken model voor randafvlakking, daarna kromme-aanpassing) en de straalbreedte wordt er nergens in gecompenseerd. De kerf hoort thuis in uw lasersoftware, waar hij mag veranderen met materiaal en focus.

Vier dingen waarvoor het bestand wordt meegenomen

Instellingen die wij aanraden

Kleuren: 2 voor een eenvoudige uitsnijding, 3 of 4 als een snede en een gravure gescheiden binnen moeten komen. Eén kleur erin, één laag eruit. De schuif loopt tot 64, maar elke kleur boven wat het ontwerp werkelijk bevat gaat op aan de zachte rand van een vorm en splitst die in een dunne band met twee randen: de dubbele snijlijn.

Vormstapeling: uitsparingen. Gaten komen als eigen gesloten lussen binnen de grens eromheen aan, dus het midden van een O valt weg en de letter blijft staan. Bij stapelen liggen vormen over elkaar langs gedeelde randen, en een laser volgt een gedeelde rand graag tweemaal. Groeperen bereikt de DXF-schrijver nooit, de tekenstijl wel: Gevuld en Contouren geven dezelfde gesloten contouren, Randen geeft elke gedeelde grens één keer als open pad op EDGE_-lagen.

Vul beide millimetervelden in. Wat u invult wordt op de DXF toegepast en is de betrouwbare manier om de fysieke maat vast te leggen, want afbeeldingen boven 1,5 megapixel worden vóór het traceren verkleind. Blijft een veld leeg, dan wordt de tekening uit dat verkleinde raster geschaald met 96 px = 25,4 mm. In beide gevallen noemt de kop millimeters, dus het importvenster hoeft niet te raden. Uploads gaan tot 25 MB en 40 megapixel.

Vragen

Hoe houd ik snijden en graveren op aparte lagen?

Beslis het in het ontwerp, met kleur. Alles wat wordt gesneden in één vlakke kleur, alles wat wordt gebrand in een andere, en traceer dan met een passend aantal kleuren. Elke kleur wordt een laag met de naam FILL_ plus hexwaarde, lagen overleven de import, en u wijst de ene een lijnsnede toe en de andere een vulling.

De tekening kwam in de verkeerde maat binnen. Wat pas ik aan?

Begin met de millimetervelden hier: vul de eindbreedte en -hoogte in en de geometrie wordt daarop gebouwd. Blijven ze leeg, dan krijgt de tekening het pixelraster met 96 px = 25,4 mm. Het bestand noemt bovendien zijn eenheid, $INSUNITS = 4, millimeters, dus een importer die de kop leest zet het onderdeel op maat. Is hij ingesteld om de kop te negeren en inches aan te nemen, dan vermenigvuldigt hij toch alles met 25,4; in die instelling corrigeert u het.

Is de kerf al gecompenseerd?

Nee. U krijgt de grens precies zoals hij is gevectoriseerd. Een onderdeel dat langs die lijn wordt gesneden, wordt rondom een halve straalbreedte kleiner en een gat groter. Vul de correctie in uw lasersoftware in, waar ze gemeten en nagemeten kan worden, want de waarde verschuift mee met materiaal, dikte, focus en vermogen.

Waarom is er niets gevuld in het bestand?

De schrijver geeft grenzen uit: LWPOLYLINE-stukken en SPLINE-bochten van de derde graad, nergens een HATCH en geen ingesloten bitmap. Voor een laser is dat de juiste vorm van het bestand, want de vulgravure maakt de machinesoftware uit een gesloten contour. Geef haar de lus en zet die laag op vulling.

De kop reed mijn contour, maar het onderdeel viel er niet uit.

Elke geschreven contour is een gesloten lus, dus verdenk eerst de laagtoewijzing voordat u de geometrie in twijfel trekt: een laag op kraslijn of graveren volgt hetzelfde pad zonder door te snijden. De andere gebruikelijke oorzaak zijn ontwerpen die met dunne streken zijn getekend en als smalle banden met twee randen tracen.

Wat zijn de grenzen, en wat kost het?

Eén afbeelding per conversie, als PNG, JPEG, WEBP, BMP, GIF of AVIF, tot 25 MB en 40 megapixel. Eenvoudige logo's zijn meestal snel klaar; gedetailleerde tekeningen en foto's kunnen meerdere minuten duren. Elke conversie heeft een tijdslimiet van 300 seconden; dreigt ze niet op tijd klaar te zijn, dan meldt de omzetter dat en stelt hij een kleinere afbeelding voor. Gratis en zonder watermerk; een gratis aanmelding met Google geeft de download vrij. Vóór aanmelding zijn het 10 conversies per uur, aangemeld 60 per uur en 300 per dag. Downloadlinks verlopen na 1 uur en bestanden worden opgeruimd door een automatische verwijderregel van 1 dag.

Gerelateerde pagina's